Een oude film die ik naar ik nu achter kwam nog nooit op m’n weblog had geplaatst.
Tijdens Bugshow 2009 was het mogelijk met je eigen auto een rondje over het circuit van Spa-Franchorchamps te rijden.
Die kans was natuurlijk te mooi om te laten lopen. Achter het stuur @janwillem62, camerawerk door ondergetekende.
Nog een heerlijke herfstdag met m’n neefje in Zandvoort
- Posted using MobyPicture.com
Handige reminder: vooral dat je NIET alles op social media hoeft te zetten…
Lego is altijd al cool geweest natuurlijk, maar eigenlijk zou ik moeten zeggen dat ik nu toch echt te oud ben om er mee te spelen.
Aan de andere kant is onderstaande T1 bus van Lego natuurlijk ook veel te mooi om aan m’n neefje van zes te geven. Want one, maar heb nog niet durven opzoeken wat deze doos moet kosten.
Gisteravond samen met Elsemarie een avondje naar een wijnproeverij geweest. De proeverij draaide niet eens zozeer om de wijnen op zich maar om de beleving van wijn en spijs samen.
Werkelijk verbazingwekkend hoe een goede combinatie van drank en voedsel elkaar versterkt, maar ook hoe een op zich lekkere wijn volkomen wegvalt met het ‘verkeerde’ hapje ernaast.
Leuk om op die manier eens te proeven en ruiken aan iets wat je normaal gewoon doet zonder er over na te denken.
De avond begon met een gedicht van de belgische Hilde Keteleers over wijn proeven.
DEGUSTATIELES ÉÉN
De zinnen ten volle naar binnen keren.
De lichtvlek in het schuine glas balanceren
en zien hoe ver de jaren reiken.
De geur als vlindervleugels zacht ontvouwen,
framboos en pepervleugen fantaseren.
Gedichten ruiken.
De zon in het holst van je mond laten sijpelen.
Zwarte bessen, appels, abrikozen,
nooit dorst met deze smaken lessen.
Vanille vangen op het puntje van je tong
en het gehemelte van haast ontdoen.
De eerste dronk is tasten met gestrekte armen,
de tweede vraagt om nieuwe adem.
Dan de armen buigen
zodat schouderbandjes naar beneden glijden
en de hals een glazen lijn
aan de verraste proever biedt.
De zinnen ten volle naar buiten keren.